| Hoe vier je advent in ballingschap? – naar aanleiding van prekenserie over ‘Jesaja’ (Jesaja 40: 1-11 en 49:13-16). |
| Jesaja 49; 14-15
Sion zegt: ‘De HEER heeft mij verlaten, mijn Heer is mij vergeten.’ Maar kan een vrouw haar zuigeling vergeten of harteloos zijn tegen het kind dat zij droeg? Zelfs al zou zij het vergeten, ik vergeet jou nooit. |
NB
Op 20 november hield ds. Jasper Klapwijk een preek over Jesaja 40: 1-11. Op 27 november volgde een preek over Jesaja 49: 13-16. Deze preken zijn evt. terug te luisteren via de website www.ichthuskerkdenhaag.nl .
1.Intro
Terwijl er een stuk adventsmuziek afgespeeld wordt , bijvoorbeeld:
of
denkt iedereen er even over na wat ‘advent’ voor hem of haar betekent. Daarna verteld ieder dat kort aan de anderen.
- Verwerking
- Bespreking (preek over) Jesaja 40: 1-11
– lees samen Jesaja 40: 1-11
Korte inhoud:
– vers 1-2 God geeft de opdracht om zijn volk dat in ballingschap is te troosten. De straf is genoeg geweest.
– vers 3-5 Een hemelse heraut kondigt aan dat God zelf als een grote Koning zijn volk komt bevrijden. Bereid voor Hem de weg. Hij zal zich in al zijn glorie openbaren.
– vers 6-8 Er komt een tegenstem: wie kan dit geloven, we zijn sterfelijke mensen die wegkwijnen. De reactie daarop: Ja, dat is waar, maar Gods Woord heeft eeuwige kracht.
– vers 9-11 Roep het uit Jeruzalem: God komt er aan als een grote Koning en tegelijk als een zorgzame herder die zijn volk bij zich heeft
Deze profetie is ten dele vervuld in de terugkeer van Israël uit ballingschap, maar pas wie Jezus, de grote Koning-Herder kent kan deze profetie echt begrijpen, en zal verlangen naar zijn defintieve komst.
Als dit evangelie je raakt, wat werkt het dan uit? Aan het eind van de preek werder drie kernwoorden genoemd:
a. gehoorzaamheid (deze Koning verdient dat je Hem gehoorzaamt)
b. rust (als deze Koning jouw Herder is…)
c. uitstraling (in woorden en daden laten zien dat je deze Koning verwacht)
– Noem nu allemaal iets uit het gelezen gedeelte of uit de preek daarover dat je geraakt heeft. Beantwoordt daarbij de volgende vragen:
* kun je aangeven waarom dat je geraakt heeft?
* wat leer je daarvan? Leidt het ook tot verandering?
* welke gebedspunten komen zo naar voren?
– Bespreek vervolgens samen wat er op deze manier naar voren gekomen is.
- Als het je eigenlijk niet raakt
– lees samen Jesaja 49:13-16
Vanaf Jesaja 40 klinkt de ene prachtige profetie over de goede toekomst die God wil geven na de andere. Maar het volk is nog steeds in ballingschap. Ze geloven wel in God, maar ze merken nog niets van die mooie toekomst. Dat is wat er gezegd wordt in vers 14 (Vergelijk b.v. ook Jesaja 40:27).
– Bespreek de volgende vragen:
* ‘Het wel geloven wat God belooft, maar er eigenlijk niet door geraakt worden’, herken je dat bij jezelf en in de gemeente?
* Hoe ga je daar mee om?
* Wat doet God in dit gedeelte om zijn volk te overtuigen?
* Hoe kun je elkaar op kring en in de gemeente helpen op dit punt?
c. Maak advent concreet
Vanaf de vierde zondag voor kerst (dit jaar 27 november) tot kerst is het advent. Dat is de periode in het kerkelijk jaar dat we ons voorbereiden op de viering van de komst van Jezus in deze wereld. Het accent ligt op verwachting en het verlangen dat God al zijn beloftes waar gaat maken. Juist omdat Jezus straks terugkomt en dan defintief al zijn beloftes waarmaakt, kun je zeggen dat wij permanent in advent leven. Maar de adventsperiode voor kerst wil ons helpen om onze verwachting en ons verlangen naar Jezus en zijn komst levend te houden.
Bespreek met elkaar de vraag: hoe kun je het verlangen naar Jezus en zijn komst levend houden? Welke vaste gewoontes of symbolen zouden daarbij kunnen helpen?
- Gebed– Neem een paar minuten stilte waarin ieder nadenkt hoe hij of zij voor zichzelf deze zin af zou willen maken: “Heer ik verlang er naar dat…..”.
– Na die stilte volgt een kringgebed waarbij iedereen, die zin uitspreekt.
– Daarna wordt afgesloten met een gezamenlijk ‘Onze Vader’.