De lege plekken in kerken doen pijn. De plekken waar ooit jongeren zaten. Maar niet alleen jongeren verlaten de kerk, steeds meer christenen, uit alle generaties, worstelen ermee. Ze voelen zich niet thuis, niet gehoord of gezien en zijn het oneens met de opvattingen van een kerkenraad of dominee.
En het doet pijn om te ervaren dat de kerk, ondanks alle goede dingen, niet in staat blijkt om hen vast te houden. De kerk moet toch een plek van verbinding worden waar we bij elkaar horen, als broers en zussen?! Laten we een voorbeeld nemen aan de eerste kerk waar christenen samen het lichaam van Christus vormden. Door Hem zijn wij familie!
In het dossier ‘In de kerk, uit de kerk’ vind je allerlei materialen die te maken hebben met dit onderwerp.
Ga naar dit dossier.
wij mensen moeten ons weer bewust worden van onze kleinheid ,en ons meer richten op de HERE ONZE GOD en ZIJN woord weer laten spreken en er naar handelen .
En ons meer kinderen van GOD weten dan van de wereld en onze cultuur .
en zo onze plaats in de wereld innemen als zijnde kinderen van Hem die wij toebehoren
als leesbare brieven ,
en de kerk moet daarin het volle en rijke evangelie in volle hoogte en diepte verkondigen