Ik voel me ongemakkelijk als ik je zie bewegen
Je loopt niet recht en een oog kijkt naar de verkeerde kant
Soms schrik ik als je langsloopt of ik kom je zo maar tegen
Ik weet niet wat ik zeggen moet, ik weet niet wat er landt
Je hoort erbij, dat vind ik ook, dat wil ik je graag tonen
Maar ik ben wat verlegen met wat jou beperkt, je kwaal
’t is niet jouw schuld, maar mijn verlegenheid met ’t ongewone
Mijn onvermogen om te gaan met anders dan normaal
Soms wil ik dat vertellen, maar ik kom niet op de zinnen
Want ik ben best nieuwsgierig hoe jijzelf zoiets beleeft
Ik zou wel graag mijn schroom en mijn gedachten overwinnen
En weten dat God zelf ons aan elkaar gegeven heeft
We vormen Christus lichaam, en zo zijn er vele leden
Ook jij bent deel van het geheel en van Gods koninkrijk
Vergeef me dat ik jou zo vaak uit onmacht heb vermeden
En heb geduld met mij wanneer ik oogcontact ontwijk
Ik heb jouw voorbeeld nodig , moet me elke keer bekeren
Van zelf het heil verdienen en me voorstaan op mijn kracht
Daarin zit mijn beperking dus… ik moet nog zoveel leren
Van jou leer ik te zijn zoals de Heer me heeft bedacht!
Anne Lies Mossel-de Kievit
Om Anne Lies te volgen op Facebook, klik hier.
heel mooi en herkenbaar.