Opkijken.nl https://opkijken.nl Tue, 17 May 2022 15:03:32 +0000 nl hourly 1 https://wordpress.org/?v=4.7.23 Stop victim blaming https://opkijken.nl/stop-victim-blaming/ https://opkijken.nl/stop-victim-blaming/#respond Tue, 17 May 2022 15:03:32 +0000 http://opkijken.nl/?p=40530 Slachtoffers van seksueel grensoverschrijdend gedrag hebben geen schuld aan wat hen overkomen is. Anne hoopt dat we daarom als maatschappij en als individuen stoppen met de giftige ‘victim blaming’, die nog steeds zit ingebakken in onze cultuur. Let op: in dit blog gaat het over ervaringen met seksueel grensoverschrijdend gedrag   Ik was ongeveer 13 […]

The post Stop victim blaming appeared first on Opkijken.nl.

]]>
Slachtoffers van seksueel grensoverschrijdend gedrag hebben geen schuld aan wat hen overkomen is. Anne hoopt dat we daarom als maatschappij en als individuen stoppen met de giftige ‘victim blaming’, die nog steeds zit ingebakken in onze cultuur.

Let op: in dit blog gaat het over ervaringen met seksueel grensoverschrijdend gedrag

 

Ik was ongeveer 13 jaar. Ik paste op bij de kinderen van een stel en hun vader zei toen hij in de avond thuiskwam: ‘Wat een geile broek heb jij aan voor de maandag’. Ik verstijfde, was plots bewust van mijn naïviteit en bedacht dat het ook niet slim was om een leren broek te dragen. Want zoals gebruikelijk is bij seksueel grensoverschrijdend gedrag kijk je automatisch eerst naar jezelf. Ook ik.

 

Een paar jaar later fietste ik ’s nachts na het uitgaan stiekem alleen door het bos naar huis. Ik zei dat ik werd thuisgebracht (wat niet zo was), want anders mocht ik niet uit van mijn ouders. Ik was ervan overtuigd dat als er iets zou gebeuren dat het dan dus mijn eigen schuld zou zijn, want je moet ook niet als meisje door een donker bos fietsen.

 

Lees hier verder.

 

Terug naar het themadossier.

The post Stop victim blaming appeared first on Opkijken.nl.

]]>
https://opkijken.nl/stop-victim-blaming/feed/ 0
Cancelcultuur https://opkijken.nl/cancelcultuur/ https://opkijken.nl/cancelcultuur/#respond Tue, 17 May 2022 13:34:21 +0000 http://opkijken.nl/?p=40527 Johan Derksen heeft gelijk. Én: hij moet gecanceld worden. En jij en ik ook.   Van de week vertelde Johan Derksen een verhaal op TV. Over een ‘jeugdzonde’ waar hij niet trots op was: een verkrachting met een kaars bij een dronken vrouw. Later veranderde hij dat in ‘gewoon een kaars rechtop tussen haar benen’. […]

The post Cancelcultuur appeared first on Opkijken.nl.

]]>
Johan Derksen heeft gelijk. Én: hij moet gecanceld worden.
En jij en ik ook.

 

Van de week vertelde Johan Derksen een verhaal op TV. Over een ‘jeugdzonde’ waar hij niet trots op was: een verkrachting met een kaars bij een dronken vrouw. Later veranderde hij dat in ‘gewoon een kaars rechtop tussen haar benen’.

 

Hij wilde met die openbare biecht een punt maken. Gisteravond werd dat punt door Ruben Nicolai bij Jinek zo samengevat: “De Bijbel zegt het mooi: Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen”. We zijn wel allemaal verontwaardigd over Johnny de Mol (of Ali B, Will Smith of Brian Houston), maar hebben we niet allemaal fouten gemaakt? Dus is het niet hypocriet om dan zo makkelijk anderen te veroordelen?

 

Lees hier verder.

 

Ga terug naar het themadossier.

The post Cancelcultuur appeared first on Opkijken.nl.

]]>
https://opkijken.nl/cancelcultuur/feed/ 0
Denk eens mee met Anita Kamminga https://opkijken.nl/denk-eens-mee-anita-kamminga/ https://opkijken.nl/denk-eens-mee-anita-kamminga/#respond Thu, 24 Mar 2022 10:15:17 +0000 http://opkijken.nl/?p=40502 Rouw en verlies gaan niet altijd alleen samen met de dood of het overlijden van iemand. Bij levend verlies gaat het juist om het rouwen over het leven zelf. Dit zorgt voor veel onbegrip, omdat niet iedereen zich hierin kan verplaatsen. Anita Kamminga (projectleider jeugd en gezin bij Dit Koningskind) zegt: “Als je te maken […]

The post Denk eens mee met Anita Kamminga appeared first on Opkijken.nl.

]]>
Rouw en verlies gaan niet altijd alleen samen met de dood of het overlijden van iemand. Bij levend verlies gaat het juist om het rouwen over het leven zelf. Dit zorgt voor veel onbegrip, omdat niet iedereen zich hierin kan verplaatsen.
Anita Kamminga (projectleider jeugd en gezin bij Dit Koningskind) zegt: “Als je te maken hebt met een beperking komt er steeds weer terugkerend verdriet in je leven.” Want: hoe richt jij je leven in als je bijvoorbeeld een kindje krijgt met een beperking? Begrijpen mensen wel waar je tegenaan loopt? Je hebt verdriet om je kind maar ook om je eigen toekomst…

“Luisteren is de grootste tip die we kunnen meegeven.”

 

Laat je meenemen door Anita in deze, vaak eenzame, zoektocht.

 

De aflevering met Anita Kamminga (projectleider jeugd en gezin bij Dit Koningskind) is te bekijken via Beleefmee.nl. Maak eerst een gratis account aan en bekijk de aflevering en nog meer interessante video’s.

 

 

Terug naar het themadossier.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

The post Denk eens mee met Anita Kamminga appeared first on Opkijken.nl.

]]>
https://opkijken.nl/denk-eens-mee-anita-kamminga/feed/ 0
Denk eens mee met ds. Tim van Iersel https://opkijken.nl/denk-eens-mee-ds-tim-iersel/ https://opkijken.nl/denk-eens-mee-ds-tim-iersel/#respond Thu, 24 Mar 2022 10:14:57 +0000 http://opkijken.nl/?p=40505 Dementie zorgt ervoor dat er voortdurend geanticipeerd moet worden op de achteruitgang van de mentale en lichamelijke gezondheid. Door dit verlies van gezondheid kunnen mensen met dementie en hun naasten gevoelens van rouw en verlies ervaren. Ds. Tim van Iersel is werkzaam in verpleeghuizen waar voornamelijk mensen met dementie wonen. Hij is gespecialiseerd in zingeving […]

The post Denk eens mee met ds. Tim van Iersel appeared first on Opkijken.nl.

]]>
Dementie zorgt ervoor dat er voortdurend geanticipeerd moet worden op de achteruitgang van de mentale en lichamelijke gezondheid. Door dit verlies van gezondheid kunnen mensen met dementie en hun naasten gevoelens van rouw en verlies ervaren.
Ds. Tim van Iersel is werkzaam in verpleeghuizen waar voornamelijk mensen met dementie wonen. Hij is gespecialiseerd in zingeving en ethiek bij dementie en zegt: “Je laat je vertrouwde leven achter als je verhuist naar een verpleeghuis. Ook verlies je een stuk van je vrijheid. Dat is een van de grootste, moeilijkste stappen en geeft veel verdriet.”

Hoe ga je ermee om, hoe vind jij je weg? Denk eens mee…

 

De aflevering met dementiedominee Tim van Iersel is te bekijken via Beleefmee.nl. Maak eerst een gratis account aan en bekijk de aflevering en nog meer interessante video’s.

 

 

Terug naar het themadossier.

 

 

 

The post Denk eens mee met ds. Tim van Iersel appeared first on Opkijken.nl.

]]>
https://opkijken.nl/denk-eens-mee-ds-tim-iersel/feed/ 0
Project: Ik ben welkom https://opkijken.nl/project-ik-ben-welkom/ https://opkijken.nl/project-ik-ben-welkom/#respond Tue, 22 Mar 2022 13:24:38 +0000 http://opkijken.nl/?p=40493 In 2018 ontwikkelde Opkijken een speciaal kerstproject voor mensen met een (licht) verstandelijke beperking. Het project gaat over de verhalen over Jonathans zoon Mefiboseth. Hij had een lichamelijke beperking: in zijn kindertijd was hij door een val kreupel geworden. Ook Mefiboseth kende het leven uit genade: “Ik ben Mefiboset, niemand zag mij staan. Maar David zei: […]

The post Project: Ik ben welkom appeared first on Opkijken.nl.

]]>
In 2018 ontwikkelde Opkijken een speciaal kerstproject voor mensen met een (licht) verstandelijke beperking. Het project gaat over de verhalen over Jonathans zoon Mefiboseth. Hij had een lichamelijke beperking: in zijn kindertijd was hij door een val kreupel geworden.

Ook Mefiboseth kende het leven uit genade: “Ik ben Mefiboset, niemand zag mij staan. Maar David zei: Je bent welkom in mijn huis!”. Hij wordt als voorbeeld genomen in het kerstproject.

 

In vier weken krijg je drie keer per week een kijkje in het leven van Mefiboseth. Zijn leven met een beperking, zijn leven met familie, met een belofte en met blijdschap. En het aansprekend materiaal wordt ‘gelinkt’ aan de geboorte van Jezus.

 

Het materiaal is door het hele jaar te gebruiken, ook buiten de periode van advent. Je kunt in dat geval de onderdelen over kerst minder benadrukken. Het materiaal wil helpen om in gesprek te gaan over het leven met een beperking.

 

Klik hier om naar het project ‘Ik ben welkom’ te gaan.

 

 

Terug naar het themadossier levend verlies.

The post Project: Ik ben welkom appeared first on Opkijken.nl.

]]>
https://opkijken.nl/project-ik-ben-welkom/feed/ 0
Je blijft er tegen aan lopen https://opkijken.nl/blijft-er-aan-lopen/ https://opkijken.nl/blijft-er-aan-lopen/#respond Tue, 22 Mar 2022 12:36:27 +0000 http://opkijken.nl/?p=40489  ‘We wilden heel graag kinderen,’ vertelt Esther, ‘dat vonden we allebei heel leuk. Natuurlijk is het niet vanzelfsprekend dat alles goed gaat. De twintig-weken echo was voor mij niet per se ontspannen. Gelukkig waren ze goed hoor, bij alle drie, al wist ik heel goed dat dat geen garantie was.’   Aan het woord is […]

The post Je blijft er tegen aan lopen appeared first on Opkijken.nl.

]]>
 ‘We wilden heel graag kinderen,’ vertelt Esther, ‘dat vonden we allebei heel leuk. Natuurlijk is het niet vanzelfsprekend dat alles goed gaat. De twintig-weken echo was voor mij niet per se ontspannen. Gelukkig waren ze goed hoor, bij alle drie, al wist ik heel goed dat dat geen garantie was.’

 

Aan het woord is Esther Scholten. Ze vertelt hoe het leven voor haar en haar man Niels is als het gaat over ‘Levend Verlies.’ ‘We hebben de beperking van Naut ‘geaccepteerd’, maar de confrontatie blijft in heel veel fases van zijn leven.’

Na Levi en Daniël wordt Naut geboren. Het eerste jaar is hij een hele normale baby. Na een week lacht hij al en met tien maanden loopt hij los. Hij ontwikkelt zich mentaal en fysiek heel goed en ze kunnen hem makkelijk ergens mee naar toe nemen.

Dan zit hij een tijdje niet lekker in zijn vel. ‘Misschien last van tandjes of ontwikkelingsfase, dachten we,’ zegt Esther. ‘Maar het ging niet over. Hij ging met zijn ogen draaien, kreeg een frons op zijn voorhoofd en de blik in zijn ogen veranderde. Hij zat steeds meer in zijn eigen wereld. Ik kan het niet goed omschrijven. Toen ik later foto’s terugkeek zag ik hoe erg hij in een paar maanden tijd veranderd was.’

 

Hij is nu vier en een half jaar. ‘Hij slaapt slecht en is ’s morgens heel vroeg wakker. Hij is thuis erg actief en vrolijk. Hij heeft een hele sterke eigen wil. Hij is het liefst in beweging: schommelen of trampolinespringen. Hij houdt van muziek en gekleurde lampjes. Woorden zijn er nagenoeg niet. We zijn net begonnen te proberen te communiceren met gebaren en pictogrammen.

 

We liepen thuis tegen veel praktische dingen aan. Hij haalde kastjes leeg en klom over het traphekje. Vooral de kamers van zijn broers vond hij erg interessant. Dus daar hebben we oplossingen voor gevonden. We hebben bijvoorbeeld een hek naar de keuken en naar de trap. Hij slaapt in een afgesloten bed. Eigenlijk heeft hij één op één begeleiding nodig, we staan constant ‘aan’,’ zegt Esther.

Niels heeft ander werk zodat de tijden te combineren zijn met de zorg voor de kinderen. Anderen zeggen: ‘fijn weekend’. Voor Niels en Esther is ‘weekend’ hard werken. ‘De andere jongens aandacht geven en zelf nog wat rust pakken. Naut moet in het weekend zijn energie kwijt. Dat kan op een omheind schoolplein met speeltoestellen in de buurt. De step mee en dan is Naut in zijn element en geniet zichtbaar.’

 

Esther: ‘we vragen ons vaak af: wat is goed? Wat is de beste zorg voor Naut? Hoe kunnen we zijn ontwikkeling stimuleren? Wat is goed voor Levi en Daniël en onszelf? Die belangen zijn soms zo verschillend. Je wilt iedereen recht doen.

En er gaat heel veel tijd zitten in regeldingen. De indicatiesteller heeft Naut nog nooit gezien en weet niet hoe hij is. Ik heb nu een indicatie dat Naut eens per twee weken ergens kan logeren. Maar we vinden het zo moeilijk om hem weg te brengen. Hij is nu aan het wennen, heeft er nog niet geslapen. Ik zie ertegen op, maar we hebben het zo nodig.

 

Iets leuks met zijn vijven doen is geen optie, naar de kerk gaan Niels en ik om de beurt.

We splitsen ons vaak op. Niels gaat vaak voetballen met de oudste twee, ik wandel met Naut. We gaan Levi mee naar de handbalwedstrijd en met Daniël naar zwemles. We proberen het allemaal zo te doen dat Levi en Daniël er niet bij inschieten. Zelf komen we als laatste aan de beurt. Onze sociale contacten zijn erg veranderd. Ik heb goed contact met een paar vriendinnen, dat loopt vooral via whatsapp. Met drie lotgenoten wandel ik af en toe en dat is voor mij heel belangrijk. Je hebt aan een half woord genoeg. Ik hoop dan ook dat anderen iets hebben aan dit artikel. Je bent niet de enige. En wij zijn niet de enigen die het moeilijk hebben, iedereen heeft zijn eigen struggle.’

 

Niels en Esther krijgen heel veel hulp van hun familie, en daar zijn ze ontzettend blij mee. ‘Vooral tijdens corona heeft ons dat er echt doorheen geholpen. Want quarantaines met Naut thuis zijn geen feestje. Maar Naut wordt steeds groter en sterker. Ik krijg hem bijvoorbeeld niet meer alleen in de wandelwagen als hij dat niet wil,’ vertelt Esther. ‘We kunnen de zorg voor hem bijna niet meer aan anderen overlaten.

Ik word erg verdrietig als ik aan de toekomst denk. En ik ben ook weleens boos en opstandig. Waarom overkomt ons dit?! Hoe houden we dit vol?! Ik heb veel aan Job, die alles verloor en God allerlei vragen stelt maar ook geen pasklaar antwoord krijgt. Toch blijft hij op God vertrouwen.

 

We houden heel veel van Naut, hij is ons kind. Hij is heel puur. Als hij je een – spaarzame -knuffel geeft, spring je een gat in de lucht en smelt je hart. Je leert heel veel meer dankbaar en blij zijn met kleine dingen.

 

Ik volgde een tijdje geleden een webinar van Manu Keirse over levend verlies. Wat een feest van herkenning!

Wij zitten in een rouwproces dat niet over gaat. Laatst kwam ik op straat een moeder tegen met een kindje in het voorzitje. ‘Mama,’ zei het kindje, en ik schrok. Naut zal misschien nooit mama of papa zeggen! Dit soort dingen overvalt je. En bij ons blijft het doorgaan. Ik zou Naut óók zo graag met een rugzakje om naar de basisschool brengen, zoals ons buurjongetje nu. Het verschil met leeftijdsgenootjes wordt steeds groter.

We proberen niet te ver vooruit te kijken. Stap voor stap.’

 

 

Geschreven door Annet Jonker.

 

 

Klik hier om terug te gaan naar het themadossier levend verlies.

 

The post Je blijft er tegen aan lopen appeared first on Opkijken.nl.

]]>
https://opkijken.nl/blijft-er-aan-lopen/feed/ 0
In gesprek over levend verlies https://opkijken.nl/gesprek-levend-verlies/ https://opkijken.nl/gesprek-levend-verlies/#respond Tue, 22 Mar 2022 12:23:48 +0000 http://opkijken.nl/?p=40484 Iedereen heeft verwachtingen, wensen en dromen over de toekomst van zijn leven. Door zorg voor een naaste met een chronische ziekte, dementie, beperking of een andere aandoening, verandert er veel. Ouders van een kind met een beperking zoeken vaak balans tussen het zorgen, werken en leven. Dat is een hele uitdaging. Praktisch maar ook emotioneel […]

The post In gesprek over levend verlies appeared first on Opkijken.nl.

]]>
Iedereen heeft verwachtingen, wensen en dromen over de toekomst van zijn leven. Door zorg voor een naaste met een chronische ziekte, dementie, beperking of een andere aandoening, verandert er veel.

Ouders van een kind met een beperking zoeken vaak balans tussen het zorgen, werken en leven. Dat is een hele uitdaging. Praktisch maar ook emotioneel vraagt dat veel. Dit geldt ook voor partners in een relatie nadat één van beide een ongeluk, hersenletsel of dementie heeft gekregen. Dat verandert het leven en ook het toekomstperspectief. Dit geeft verdriet, pijn en ook veel onzekerheid. Het wordt niet meer zoals het was en de toekomst is onzeker. Leren omgaan met levend verlies helpt om gevoelens beter te begrijpen en hoe er mee te leren leven.

 

Als iemand in je naaste omgeving te maken heeft met intensieve zorg thuis dan willen we iemand graag steunen. Het gesprek gaat vaak over de ander en praktische hulp. Vaak minder om wie de zorg geeft. Met onderstaande vragen willen we je helpen om aandacht te geven aan het verdriet die de mensen hebben die zorg geven. We willen je aanmoedigen om in gesprek te gaan voor verbinding en ondersteuning.

 

Gespreksvragen

  • Op welke manier heeft de beperking jouw/jullie leven beïnvloed of veranderd?
  • Hoe is het met je in deze tijd? Hoe gaat het met jou en je gezin?
  • Wat voor impact heeft de corona-tijd op jouw en jullie leven gehad?
  • Wat raakt jou op dit moment het meest rondom het leven met een beperking?
  • Heeft de beperking je geloofsleven veranderd?
  • Wat heb je nodig om ruimte te geven aan je verdriet? Kun je ruimte maken voor deze gevoelens?
  • Hoe is het contact met je netwerk (familie/vrienden)? Kunnen zij concreet of op emotioneel gebied steun geven? Of: is het contact met familie of vrienden veranderd? Zo ja, hoe?
  • Waar kan je van genieten of waar ben je dankbaar voor?

 

 

Meer lezen of luisteren over dit onderwerp?

Dit Koningskind organiseert themadagen, webinars en gespreksgroepen rond het thema Levend verlies.

Ook kun je contact zoeken met onze consulenten voor een persoonlijk gesprek, telefoonnummer 030 23 63 788.

Of lees alle blogs van Mirjam van der Vegt over levend verlies.

 

Luistertip: Voor meer verhalen over levend verlies verwijzen we graag naar de podcastserie over terugkerende gevoelens van verdriet en rouw rond het leven met een beperking of chronische aandoening en hun naasten.

 

 

Geschreven door Anita Kamminga, projectleider jeugd en gezin bij Dit Koningskind.

 

 

 

Terug naar het themadossier over levend verlies.

 

 

 

The post In gesprek over levend verlies appeared first on Opkijken.nl.

]]>
https://opkijken.nl/gesprek-levend-verlies/feed/ 0
In gesprek met rouwexpert Manu Keirse https://opkijken.nl/gesprek-rouwexpert-manu-keirse/ https://opkijken.nl/gesprek-rouwexpert-manu-keirse/#respond Tue, 15 Mar 2022 12:45:00 +0000 http://opkijken.nl/?p=40477 ‘Geen vreugde zonder verdriet, dus sta me toe om op deze Internationale Dag van het Geluk een aflevering te wijden aan ‘levend verlies’, een chronische vorm van rouwen die het vaakst beleefd wordt door mensen met chronische ziekten en beperkingen, door ouders van kinderen met een ernstige handicap of partners van personen met een zware […]

The post In gesprek met rouwexpert Manu Keirse appeared first on Opkijken.nl.

]]>
‘Geen vreugde zonder verdriet, dus sta me toe om op deze Internationale Dag van het Geluk een aflevering te wijden aan ‘levend verlies’, een chronische vorm van rouwen die het vaakst beleefd wordt door mensen met chronische ziekten en beperkingen, door ouders van kinderen met een ernstige handicap of partners van personen met een zware verslaving.

Vrijwel dagelijks botsen op de grenzen van alles wat niet (meer) kan en alles wat nooit gaat zijn, dat wordt een mens echt niet zomaar gewoon.

In het kader van mijn Zinvol Ziek? boekonderzoek kreeg ik de kans om in dialoog te gaan met Manu Keirse, die deze week een volledig nieuwe editie van zijn boek Kinderen helpen bij verlies uitbrengt. Veel luisterplezier.’

 

Beluister hier de aflevering van de podcastserie ‘In de grijze zone’ met Manu Keirse.

The post In gesprek met rouwexpert Manu Keirse appeared first on Opkijken.nl.

]]>
https://opkijken.nl/gesprek-rouwexpert-manu-keirse/feed/ 0
Podcastserie over levend verlies https://opkijken.nl/podcastserie-levend-verlies/ https://opkijken.nl/podcastserie-levend-verlies/#respond Tue, 15 Mar 2022 11:31:32 +0000 http://opkijken.nl/?p=40470 Bij levend verlies gaat het om terugkerende gevoelens van verdriet en rouw bij ouders met een kind met een beperking of chronische aandoening. In deze podcastserie komen ouders en zorgverleners aan het woord en wordt geprobeerd een brug tussen hen te slaan. Hoe ervaren ouders levend verlies en hoe kunnen zorgverleners ouders ondersteunen?     […]

The post Podcastserie over levend verlies appeared first on Opkijken.nl.

]]>

Bij levend verlies gaat het om terugkerende gevoelens van verdriet en rouw bij ouders met een kind met een beperking of chronische aandoening. In deze podcastserie komen ouders en zorgverleners aan het woord en wordt geprobeerd een brug tussen hen te slaan. Hoe ervaren ouders levend verlies en hoe kunnen zorgverleners ouders ondersteunen?

 

 

 

Klik hier om naar de website van de podcastserie te gaan.

Terug naar het dossier over levend verlies.

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

The post Podcastserie over levend verlies appeared first on Opkijken.nl.

]]>
https://opkijken.nl/podcastserie-levend-verlies/feed/ 0
Als een van je ouders dementie heeft… https://opkijken.nl/als-ouders-dementie/ https://opkijken.nl/als-ouders-dementie/#respond Tue, 15 Mar 2022 11:04:09 +0000 http://opkijken.nl/?p=40464 Doe wat werkt en maak lol met elkaar   “Natuurlijk is het niet fijn dat je je moeder al aan het verliezen bent terwijl ze nog in leven is, maar aan de andere kant is ze er nog wel en kan ik nog enorm van haar genieten!”, zegt Hans Admiraal (43). Hij woont met zijn […]

The post Als een van je ouders dementie heeft… appeared first on Opkijken.nl.

]]>
Doe wat werkt en maak lol met elkaar

 

“Natuurlijk is het niet fijn dat je je moeder al aan het verliezen bent terwijl ze nog in leven is, maar aan de andere kant is ze er nog wel en kan ik nog enorm van haar genieten!”, zegt Hans Admiraal (43). Hij woont met zijn vrouw en drie kinderen in Zwolle, waar ook zijn ouders wonen waarmee hij wekelijks contact heeft. “Het contact hoeft niet altijd lang te zijn. Het is vaak erg gezellig en mijn moeder is dan vrolijk. Anders dan hoe zij thuis kan zijn bij mijn vader, van wie ik ook wel andere verhalen hoor”, zegt hij. “Ik kan er, samen met mijn broers en zussen, voor zorgen dat er van alles rondom mijn ouders wordt geregeld dat het leven voor hen soepeler kan laten verlopen, in praktische zin dan. Veel meer kan ik niet doen, behalve langskomen wanneer het uit komt.”

 

Weten wat de ziekte inhoudt

Hans vertelt dat hij met zijn broers en zussen een rooster heeft gemaakt waarin geregeld is dat zijn moeder elke week een dag onder hun hoede valt. Zijn vader kan dan zijn eigen gang gaan. “Hij is dan ‘vrij om te gaan en staan waar hij wil’. Ook wordt de miniwijk van de kerk en de vriendengroep van mijn ouders goed ingezet om voor voldoende afleiding te zorgen zodat mijn vader her en der in de week wat vrije tijd / bij-kom-tijd krijgt”, legt Hans uit. In het verleden heeft hij voor zijn opleiding een keer stage gelopen op een plek waar hij dementiepatiënten mocht begeleiden. Veel later kreeg zijn moeder de diagnose. “In het begin was het flink schrikken voor me maar het ging het bij mijn moeder erg geleidelijk en dan kan je er aan ‘wennen’”, zegt hij. “Mijn beeld werd wel getekend door deze stageplek. Een mooie locatie waarbinnen deze mensen begeleid werden, in alle facetten die deze ziekte met zich mee brengt. Daar woonden alleen de mensen die al een gevorderd stadium hadden van dementie. De zwaarste periode speelt zich voorafgaand aan opname af, thuis. Dat maakte ik toen niet mee maar nu mijn moeder dementeert, merk ik dat deze periode het zwaarste is. Vooral voor mijn vader.”

 

In de kerk waar zijn ouders heen gaan, is bekend dat zijn moeder alzheimer heeft. “Er zijn meerdere gemeenteleden die alzheimer hebben”, zegt Hans. “Vanuit de kerk is er veel steun voor mijn vader. Vooral in de miniwijk is er openheid en wordt men via de mail op de hoogte gehouden van de ontwikkelingen of worden er vragen neergelegd om eens te gaan wandelen met mijn moeder om mijn vader wat te ontlasten.” Zijn ouders gaan wekelijks twee keer naar de kerk. Op donderdagmorgen wordt een koffiemorgen georganiseerd in de kerk en ook hier gaat zijn moeder naar toe. Sinds enkele weken fietst zijn vader mee naar de kerk om zijn moeder te brengen. “Zelf er naar toe fietsen wil niet meer, dan zou ze niet aan komen”, zegt Hans. “Het scheelt dat ik een opleiding heb gevolgd waarin alzheimer aan bod kwam. Ik weet wat de ziekte inhoud en wat het resultaat gaat zijn en worden. Dat is wel nuchter bekeken, maar zo sta ik er misschien wel een klein beetje in. Ik heb altijd geroepen, en nu nog steeds, terugdenkend aan die stage periode: ‘dat wil ik later nog wel een keer gaan doen: werken met mensen met dementie’. En dat staat eigenlijk los van de diagnose die mijn moeder nu heeft.”

 

Kinderlijk geloof

Zijn moeder zingt graag en Hans is twee keer met zijn moeder naar een opname van Nederland-Zingt geweest: “FANTASTISCH! Al die liederen, ze kent ze bijna uit het hoofd. Helemaal die oude. Ik kan mij nog herinneren dat ik steun had aan mijn moeder haar gezang toen ik een oude melodie niet kende. Hierdoor kon ik ook een beetje mee zingen. Omgekeerde wereld, vanuit haar situatie gezien, toch nog op een bepaalde manier tot steun kunnen zijn… Alhoewel ze dit zelf natuurlijk niet door had.” Het geloof is volgens Hans een ‘automatisme’ geworden voor zijn moeder: “Het zit er in gebakken. Een kinderlijk geloof heeft zij, denk ik, helemaal perfect!: ‘Ik vertrouw op God, Hij zal altijd voor mij zorgen en ik kan altijd bij Hem terecht!’”

 

“Momenteel is een goed gesprek voeren lastig tot niet meer te doen. Het blijft bij korte zinnen en soms krijg je een reactie die niet echt rijmt met de vraag die je gesteld hebt. Helemaal prima, laten we het vooral niet te moeilijk maken.” Toch ontroert het Hans toen zijn moeder hem onlangs iets wilde vertellen maar zij steeds de draad kwijt raakte. “Elke keer begon mijn moeder weer aan het verhaal maar ze kwam maar steeds tot enkele woorden. Ze bonsde op een gegeven moment op haar hoofd en zei: ‘Dat irritante hoofd van mij laat mij in de steek!’ Uiteindelijk zijn we met behulp van mijn vader er op gekomen wat ze eigenlijk wou zeggen. Dit koste haar erg veel moeite en dat was wel moeilijk om te zien. Daarin kon ik haar niet helpen.”

 

Mooie momenten

Hans vertelt ook over mooie momenten met zijn moeder en zegt: “Mijn kinderen zijn met regelmaat bij mijn ouders. Toen mijn moeder nog redelijk de weg kon vinden ging ze wel eens met de kinderen naar de kinderboerderij in de buurt, op loopafstand. De kinderen wisten de weg er naar toe en weer terug. Onze kinderen werden geïnstrueerd: ‘Vergeten jullie oma niet weer mee terug te nemen? Oma vergeet de weg som en heeft de ‘vergeetziekte’ waardoor de terugweg vinden niet altijd lukt.’ Onze kinderen weten niet beter dan dat ze altijd oma mee terug moeten nemen, waar ze ook heen gaan.”

Hans lacht: “Zo was mijn moeder vanaf de zomer bezig om dood blad te verzamelen en dit weg te gooien in de door mijn vader aangewezen emmer. Ja, dan krijg je het, naarmate het seizoen vordert, wel een stukje drukker als de herfst zijn intrede doet… Mijn moeder zei toen: ‘Al dat dode blad, dat is toch zonde!’ En ik zei: ‘Dat klopt mam! Maar wel mooie kleuren toch? Goed dat het u het opruimt.’ En verder ging het plukken.”

Hij geeft daarom het advies mee om vooral (als de mogelijkheid er is) veel lol met elkaar te maken. “Probeer het laagdrempelig te houden. Ga niet in discussie of zeg niet dat de werkelijkheid anders is. Daar schiet je niet zo veel mee op. En wees open richting de mensen om je heen. Deel wat je mee maakt als partner of familielid. Vooral binnen een kerk heb je elkaar nodig en kan je iets van je zorg delen. Natuurlijk is dat per situatie verschillend. Laat daarom iemand van een instantie meekijken. Wij hebben een dementieverpleegkundige die met mijn vader en moeder gesprekken voert en die de lijnen uitzet die belangrijk zijn om te regelen.”

En hij zegt verder: “Doe wat werkt! De ene dag is dat het ene, de andere keer is dat weer heel wat anders. Het is mooi dat we bij een clubje horen wat ‘kerk’ heet. We geven aan dat we om kijken naar elkaar en elkaar te helpen waar nodig is. Als je bij een kerk bent aangesloten heb je sowieso een netwerk. Het is aan jezelf of je daar gebruik van maakt ja of nee. Doe daarin ook wat werkt en wat prettig is voor jezelf als partner of familielid. Bied je als gemeentelid aan om iemand eens op te halen of mee te wandelen. Denk niet te groot in het bieden van hulp. Samen thee drinken aan de keukentafel en praten aan de hand van een foto(album) van (klein)kinderen bij betreffende gemeentelid kan al een ontlasting zijn voor de partner… en doe je niets geks.”

 

Terug naar het dossier over levend verlies.

 

 

 

The post Als een van je ouders dementie heeft… appeared first on Opkijken.nl.

]]>
https://opkijken.nl/als-ouders-dementie/feed/ 0